من از این حال بد درام خودم پیشتم

حالِ من از وقتی افتاده گره باهات

دنیا یه‌جور دیگه‌ست، عوض شده باهات

قبلِ تو این دل من حوصله‌ی هیچی نداشت

زندگی معنی گرفت، جون گرفت باهات

اگه همه پشت کنن، اگه شب طول بکشه

صبح از راه می‌رسه، چون هست باهات

من بلد نبودم اصلاً خودمو دوست بدارم

خودمو پیدا کردم، کم‌کم باهات

قهر اگه باشه، صدام میلرزه، حق بده

آشتی چه می‌چسبه اما، بعدش باهات

درد اگه باشه، اگه شونه‌هام خسته‌ان

می‌شه تحملشون کرد، فقط باهات

من از آینده نمی‌ترسم، هرچی می‌خواد بشه

تهِ تهش خوبه، اگه باشه باهات

ساده‌ست، ولی واقعی، حرف دلم همینه

آدم خودش می‌شه، وقتی‌که‌ست باهات