معنی شعر آفرین جان آفرین پاک را آنکه جان بخشید و ایمان خاک را

آفرین جان‌آفرین پاک را

معنی: آفرین و درود! بر خداوند پاک و منزه که خالق تمام موجودات است

آنکه جان بخشید و ایمان خاک را

معنی: خدایی که بر انسانی که از خاک آفرید، روح و ایمان بخشید (و او را به عرصه وجود آورد.)

بررسی واژگان
آفرین اول: به معنای درود فرستادن به کسی است که کار نیک و شایسته ای انجام می دهد.

آفرین دوم: به معنای آفریننده است.

جان آفرین یعنی کسی که موجودی را خلق می کند، خالق.

خاک: اشاره به انسان است. چرا که خلقت اولین انسان یعنی حضرت آدم از خاک بوده است.

مفهوم بیت
در این بیت، شاعر خداوند را سپاس می گوید که انسان را خلق کرده است. انسانی که در ابتدا فقط یک خاک بی جان بوده و ارزش زیادی نداشته ولی وقتی از روح خود در انسان دمید و در قلب او شناخت و باوری نسبت به خود قرار داد، چنین موجودی ارزشمند شد.

خداوند از تمام صفات منفی و ناقص، پاک و منزه است. خدایی که هیچ گاه عاجز و ناتوان، جاهل و… نمی شود و هیچ شریکی برای خود ندارد.